bloggerside: დიქტატორი

ამ დღეებში ერთ დიდი ხნის მეგობარს, ”ცუდ მეგობარს” შევხვდი, – ერლენდ ლუსავით რომ ვიმეტყველოთ. ეს გოგო მთელი ცხოვრება სირი იყო; ახლა უფრო დასირებულა. არ ვიცი მეტამორფოზას ასე ხშირად რატომ განიცდის, ან რას უნდა ამით მიაღწიოს, მაგრამ ფაქტი სახეზეა – ყოველ მომდევნო ჯერზე სულ უფრო ”ქვეითდება”. ამჯერად ნიჰილისტის სტატუსი მოირგო… ”ნიჰილისტის”! თავს ზედმეტად ბედნიერ, ცხოვრებით კმაყოფილ, ყველაფერზე ”და–shit-ულ” გოგოდ მაჩვენებდა… მოკლედ ვითომ ჰიპი იყო, მუსიკის და ”ძირითადი” მეგობრების მეტი არაფერი და არავინ აინტერესებდა და ”ყველაფერი”, ისევე როგორც ბევრი ”სხვა” მეგობარი (ჩემი ჩათვლით) უბრალოდ ფეხებზე ეკიდა… და იგი ბედნიერი იყო!

ეგოცენტრული პიჟონი!

ასი პროცენტით ვარ დარწმუნებული ეს ”დიდი ხნის მეგობარი” ერთ თვეში თავგადაკლულ პანკად, ელტონ ჯონის ქართული ფან–კლუბის ფუძემდებლად, შოვინისტ მეამბოხედ ან ბისექსუალ მანიაკად ტრანსფორმირდება… თუ არადა ბოლოს და ბოლოს მაინც თავს მოიკლავს – ვეღარ გაუძლებს ამდენ მეტამორფოზას და დედამისის საძილე აბებს მუჭებით ჩაიყრის პირში.

რუსთავი მკვდარი ქალაქია. აქ ასე თუ ისე ყველა მკვდარია. თავი ჰოლივუდურ ”დოლარიან” ფილმში გეგონება: რუხი გარემო, ”ცოცხალი მკვდრები”.

”ზომბილენდი” – რუსთავისთვის ყველაზე შესაფერისი სახელი.

რატომღაც ყველა წუხს, ყველა რაღაცაზე დარდობს, ვიტალურ პრობლემებს ვერ აუდის, დილიდან საგონებელში ვარდება თუ რა ელის ხვალ, მაგრამ ავიწყდებათ რომ ხვალამდე ჯერ კიდევ ”დღეს” არის.

წარმოვიდგენ რას გააკეთებდნენ ან იტყოდნენ world სელებრითები რუსთავის დანახვისას: ბრედ პიტი რევერანსულად ჩაიცინებდა, საღეჭ რეზინას გადმოაფურთხებდა და თავისთვის ჩუმად, შემდეგ კი ყველას გასაგონად ხმამაღლა იტყოდა: shit happens!

ადრიანა ლიმას კი ძეგლებთან და ”ბარებთან” ჩაცუცქული შარდის ბუშტის დაცლით გაბედნიერებული ძაღლების, ულვაშიანი sexy-გერლებისა და აგრესიული, ზიზღით აღსავსე ხალხის დანახვისას გული წაუვიდოდა, ხოლო როგორც კი გამოფხიზლდებოდა ”home! Quickly!”–ის დაიყვირებდა და სახლში ჩასვლისას მოოქროვილ სახელურიან დილდოს ჩაიხუტებდა.

ყველაზე ხშირად ბედნიერებას გაზიარებული ჯუზონების მოწონება მანიჭებს. აი ახლაც, ვირტუალურ friend-ს cage the elephant–ის shake me down მოვასმენინე და ისიც აღფრთოვანდა. რა თქმა უნდა – cage the elephant ხომ ახალი ფინქ fლოიდია.

ბევრი მეგობარი მყავს: ზოგი კარგი, ზოგი ცუდი, ზოგიც ”აუტანელი”. სტატისტიკის მიხედვით ისინი შემდეგნაირად დალაგდებიან: 15% კარგი, 25% ცუდი და 60% აუტანელი. 15%–ის მეოთხედთან ყოველდღე ვურთიერთობ, 25%–თან ძალიან იშვიათად ხოლო 60%–ის ნახევართან ქალაქის არამასშტაბურობის გამო მიწევს შეხვედრა და მოჩვენებითი ინსტანციის ბალანსირება. ჩემი ნება რომ იყოს სამოცივე პროცენტს კონცლაგერში გავამწესებდი 🙂

იმ 15%–ის მეოთხედში შედის თოკა, my უკვე დიდი ხნის buddy. მისი წყალობით ამ ზაფხულს ერთი იმპოზანტური გოგო გავიცანი. ლამაზი ნაღდად ეთქმოდა, უბრალოდ სრულყოფილებამდე მკერდი არ უწყობდა ხელს. სახე საოცრად ესთეტიკური ჰქონდა. ხოდა ეს გოგოც ნარცისი შლიუხა აღმოჩნდა! –

მორიგი იმედგაცრუება! –

პერსპექტიული ”მინეტის დიდოსტატი”! ყველა მონაცემი აქვს, რაც კი მინეტოფილს სჭირდება. სავარაუდოდ არც კუნილინგუსზე გეტყოდა უარს, პირიქით – ყველაფერს გააკეთებდა მასში რაც შეიძლება ”პლავნა” რომ შესულიყავი.

უეცრად საშა ბარონ კოენი და ”დიქტატორი” გამახსენდა! 🙂 ბრრრრ – დამბურძგლა!

Even on a cloudy dayyyy, even on a cloudy dayyyy, even on a cloudy dayyyy, i’ll keep my eyes fixed on the sun….

Image

Advertisements

Posted on სექტემბერი 7, 2012, in Uncategorized. Bookmark the permalink. %(count)s კომენტარი.

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: